[แล้วพระองค์...]
[ก็สั่งให้ผู้ชาย]
["เจ้ากินผลไม้..."]
["จากต้นไม้ทุกต้นในสวนแห่งนี้ได้"]
["แต่ห้ามกินผลของต้นไม้แห่งความดี และความชั่วร้าย"]
["หากวันใดกินมันไป"]
["เจ้าจะต้องตาย"]
[ใส่รหัสแพตเทิร์น เพื่อปลดล็อก]
เลวร้ายชะมัดเลย
คุณใช้คำว่า "น่ากลัว" ตอนอ่านสคริปต์รอมคอมได้ยังไง
ไม่ แต่...
คุณเช็กมือถือแฟนตอนหลับได้ยังไง
นั่นน่ะเหรอที่เลวร้าย
มันทำลายทุกอย่างเลย ทุกคนตายหมด
ทำไมต้องมีคนตายด้วย เรื่องปกติออก
มันไม่ควรจะปกติน่ะสิ
คุณอยากสื่ออะไร
ถ้าคนที่เราคบอยู่ไม่ซื่อสัตย์
ตัวละครจะแสดงให้เห็นเอง โดยไม่ต้องทำอะไรเลย
ไม่เห็นต้องลงมือทำเองเลย
ฉันเนี่ยนะทำ ทำไมคุณพูดกับฉันแบบนี้ล่ะ
คุณว่ามันดีกว่าเหรอ ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่าเขาเป็นคนไม่ซื่อสัตย์
เพราะคุณไม่อยากเสียเวลา กับคนที่ไม่ใช่ใช่มั้ย
ถ้างั้นเรื่องการทำลายความเชื่อใจ...
ของคนที่เราไม่ควรเลิกคบล่ะ แบบนั้นไม่เสียเวลาเหรอ
ฉันบอกว่าไม่ได้ทำไง
อย่าจับนะ
วางลง ขอร้องล่ะ
นี่คุณสวมบทพระเอกเหรอ
ทำไมจู่ๆ ถึงพูดกับกำแพงล่ะ
ทำไมจู่ๆ ถึงตื่นเต้น คุณเป็นอะไรเหรอ
มันเกิดขึ้นจริง
คุณเคยแอบเช็กมือถือแฟนมาก่อนใช่มั้ย
- แน่ๆ - กินอะไรกันดี
โห คุณเคยทำมาทุกอย่างแล้ว
- หมี่เย็นล่ะเป็นไง - เรากินทุกวันไม่ได้นะ
ผมไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ
สิ่งนี้รู้จักคุณดีกว่าฉันอีก
ฉันแค่ต้องหาวิธีปลดล็อกแบบแพตเทิร์นให้ได้
มันเลวร้ายมากเลยเหรอ
คุณไม่มีความลับด้วยซ้ำ
น่ารักจริง
- ฮวังอินกุก! - อะไรฮะ
ถ้าไม่กินข้าว แม่จะไม่ไปส่งที่โรงเรียนนะ
ขอบคุณฮะ
จริงสิ
แทนที่จะเป็น "วันนี้เป็นวันที่ ฉันจะได้เจอกับโลกใหม่"
ฉันกลับบอกตัวเองว่า "เริ่มต้น วันใหม่ด้วยทัศนคติดีๆ ดีกว่า"
ฉันควรทำยังไงเพื่อให้เป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้
ควรแปรงฟันก่อนมั้ย
มันเป็นถนนใหญ่ ผมควรไปทางไหน
ถ้ามาถนนใหญ่แล้ว คุณจะเห็นฉันทันทีเลย
- ไม่เห็นฉันเหรอ - ผมบอกให้หยุดเดินไง
คุณเห็นอะไรข้างหน้า
เห็นตึก
ตึกสูงๆ ติดๆ กันหลายตึกเลย
คุณอธิบายเส้นทางแบบนี้ ตอนที่เราอยู่ในกังนัมเนี่ยนะ
ทำไมล่ะ มีอะไร คุณบาดเจ็บเหรอ
- เจอแล้ว - ไหน คุณเห็นผมรึยัง
ไม่ ฉันหมายถึงบริษัทของฮันจู ฉันเจอแล้ว
ฮึงมียูบัลเอนเตอร์เทนเมนต์เหรอ
ค่ะ ฉันเจอเร็วกว่าคุณอีก รีบๆ มานะ
มันน่าตื่นเต้นด้วยเรอะ
สวัสดีครับ ท่านประธาน
ผู้กำกับซน ผมติดต่อกลับช้าไปหรือเปล่า
ไม่ครับ
ผมเพิ่งกลับมาจากทริปไปเมืองจีน
คุณไปเมืองจีนมานี่เอง
งงถนนแน่ๆ เลย
ไม่รู้สิ ทำไมเขาต้องโกรธด้วย ในเมื่อก็หลงทางเอง
เขาบอกจำทางไม่เก่ง ตลกสิ้นดี นึกภาพออกมั้ย
- ไม่แน่ใจนะ - เธอต่างหากที่จำไม่เก่ง...
พอขับรถเป็นเดี๋ยวก็จำได้เอง
นี่เป็นหนังสือสัญญาชั่วคราว
เช็กดูดีๆ แล้วถ้าอยากเพิ่มอะไร ก็บอกฉันได้
อืม
เธอนี่ตรงดีนะ
เราจะมีที่ทำงานให้
ลิขสิทธิ์จะเป็นของคนเขียนบท
ค่าตอบแทนพื้นฐานและค่าตอบแทนพิเศษ
แล้วถ้าดูตรงค่าตอบแทนพิเศษ...
เราจะออกส่วนนี้ให้ระหว่างขั้นตอนการวางแผน
ว่าแต่
ฉันตื่นเต้นมากเลย
หมายความว่าไง
ก็ที่เรามานั่งคุยเรื่องสัญญากันอยู่นี่ไง
ถ้าเราเซ็นสัญญากัน
ฉันคงรู้สึกท่วมท้นไปหมด
กังวลน่ะ
- ค่อยๆ อ่านนะคะนักเขียนอิม - ค่ะ
- กาแฟมั้ย - ได้
หาไม่เจอเหรอคะ เปิดแมปสิ
คะ
เอสดีโปรดักชันเหรอ
บริษัทใหญ่ๆ แบบนั้นอยากทำงานกับฉันเหรอ
บริษัทนั้นระบบดี ก็เลยมีนักเขียนหน้าใหม่เยอะ
เพราะเป็นบริษัทใหญ่
เวลามีปัญหากับช่อง พวกเขาจะปกป้องคุณได้
แล้วฮันจูล่ะคะ
แล้วฮึงมียูบัลเอนเตอร์เทนเมนต์ล่ะ
นักเขียนหน้าใหม่กับบริษัทโปรดักชันใหม่
คุณอาจจะลำบากใจ เพราะต้องทำให้ทั้งสองฝ่ายพอใจ
อาจเป็นครั้งแรกที่พวกเขาทำละคร
แต่ซีอีโอก็ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาๆ นะ
เหมือนผมกำลังบอกให้คุณหักหลังเพื่อนเลย
แต่นี่เรื่องงาน
ถ้าเธอรู้จักเอสดีโปรดักชัน ฮันจูก็จะเข้าใจเอง
คงงั้นมั้งคะ
ฮันจูเป็นเพื่อนฉัน
เพราะเธอเป็นเพื่อนฉัน...
ซีอีโอของเอสดีติดต่อผมมาโดยตรงเลย
ไหนๆ ทุกอย่างก็เกิดขึ้นแล้ว
มาคิดกันอีกทีก่อนจะไปเจอพวกเขาเถอะ
ค่ะ
ฮันจูเซ็นสัญญารึยังคะ เธอได้งานรึยัง
ยังไม่ได้เซ็นทั้งคู่เลยครับ
ว่าแต่ครอบครัวคิมฮวานดงรวยมั้ย
ไม่รู้สิ ทำไมเหรอ
เขาไม่มีอะไรต้องเสียใช่มั้ยนะ
ไม่อยากกำกับละครรึไง หรือเขาไม่ค่อยมักใหญ่ใฝ่สูง
ไม่ใช่ใครที่ไหนนะ นี่จองฮเยจอง
ฉันให้โอกาสเขา แต่กลับมาเล่นตัวใส่เนี่ยนะ
ทำไมต้องทำงั้นล่ะ
เขาเป็นอนาคตผู้กำกับของเจบีซีนะ
เหมือนการชิมไวน์เลย
ถ้าไม่เสีย คุณก็จะจิบมัน
ไม่มีทางที่สคริปต์คุณจะแย่
ผู้กำกับซนคิดว่ามันเสียรึเปล่า เขาก็เลยไม่อยากทำ
เพราะลิ้นเขาเสียน่ะสิ
เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณกับคุณ
ฉันจะอารมณ์ไม่ดีทุกทีเลย
ทุกคนก็พูดแบบนี้เหมือนกัน
ผมปากเหม็นเหรอ
ช่างมันเถอะ วันนี้คุณมาที่นี่ทำไม
- ผมเหรอ - ใช่
เพราะผมเหงา
แล้วมาที่นี่ทำไม
คุณจะเหงาน้อยลง ถ้ามาเจอคนที่เหงากว่า
แล้วคนคนนั้นคือฉันเหรอ
- ใช่ - ออกไป
- มาจิบไวน์กัน - ไม่เหมาะกับคุณเลย
แหงสิ
พิมพ์ผิดเยอะมากเลย
- อะไรนะ - พิมพ์ผิดเยอะมาก
เด็กพวกนี้นี่ ไหนมาดูสิ ตรงไหน
คุณเขียนเองเหรอ
เป็นไปไม่ได้หรอก
- ผู้ช่วยคุณเขียนเหรอ - พวกเด็กเขียนสิ
เดี๋ยวนี้ทำงานกันไม่เรียบร้อยเลย
ผู้ช่วยคุณอายุเท่าไหร่
ไม่ต้องยุ่งเลย คุณซอง ปากคุณมีกลิ่นนะ
คุณนี่เสมอต้นเสมอปลายดีจังเลยนะคะ
ยังไงเหรอ
เสมอต้นเสมอปลายกับการเป็นคนไม่เจ๋ง
ฉันว่าคุณรู้อยู่แล้ว
แต่ก็ยังดึงดัน
คุณดูไม่ค่อยเจ๋งในสายตาฉัน
ที่รัก!
ดูสิ คุณเห็นมั้ย
คิดยังไงถึงทำท่าเลียนแบบคิมฮึงกุก
คุณนี่แปลก แล้วก็ดื้อดีจริงๆ
หมดแก้ว
เหมือนพรมวิเศษน่ะเหรอ
มันค่อนข้างจะเป็นไปไม่ได้นะ รอแป๊บนึงนะ เดี๋ยวผมไปรับ
ทำไมเขาต้องบอกว่าจะไปรับเธอด้วย
หืม
คุณพูดอะไรรึเปล่านะ
ห้ะ
ไม่มีอะไร
ยังคิดเรื่องนั้นอยู่เหรอ
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่แบบนั้น
คงงั้น
อะไร มีอะไร บอกกันบ้างสิ
เขาอิจฉาที่ผู้กำกับซนกับนักเขียนอิมสนิทกัน
คุณนี่
เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงอิจฉา
นายรักซนบอมซู
ชอบแบบนี้มากกว่าเหรอ
ทำไมคู่แข่งเยอะจังนะ
ทำไมถึงเป็นแบบนี้นะ
ผมไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ
อย่าชิ่งล่ะ
เขาบอกผมว่าอยู่นี่
มาแล้วเหรอ
โอ้ คุณมาแล้ว
- เราเคยเจอกันมาก่อนใช่มั้ย - ครับ
นั่งก่อนสิ
ดีใจที่ได้เจอกันนะ
ได้ยินว่าคุณชอบทานทูน่า
อาหารที่นี่อร่อยนะ กินเลยครับๆ
ดูน่าทานมาก
ทานให้อร่อยนะครับ
ให้ตายเถอะ มินจุน คุณยังมีระเบียบเหมือนเดิมเลยนะ
พลังงานเยอะน่ะ เขาไม่เหนื่อยง่ายๆ หรอก
ดีครับ
- คุณ 30 แล้วใช่มั้ย - ใช่ครับ
อายุเท่านี้ควรจะเปิดบริษัทเองได้แล้วนะ
แต่คุณก็อยู่กับโซมินมาแปดปี
เขาเป็นผู้จัดการเธอ
แต่เขาก็ทำงาน ที่บริษัทหลายอย่างอยู่เหมือนกัน
ก็คือเป็นคนที่จัดการอะไรเก่ง
รู้ๆ อยู่ว่าบางทีโซมินก็ทำตัวไม่ค่อยดี
คุณคงจะเหนื่อยมาก
ไม่เลยครับ ผมก็มีด้านแย่ๆ เหมือนกัน
ถ้าเธอแสดงออกมาบ้างก็ดี
เกิดมาเพื่องานนี้ชัดๆ วงการนี้เหมาะกับเขาเลย
ผมปล่อยให้เขาหลุดข้อเสนอดีๆ ไม่ได้หรอก
ผมเห็นแล้วว่าเขาไม่ธรรมดาเลย
แน่นอน ผมไม่ทำอะไรบ้านๆ อยู่แล้ว
ผมรินให้นะ
นี่แพงมากเลยนะ
แน่นอน เขาเป็นคนสำคัญมากเลยนะ ดื่มซะสิ
แล้วคุณมั่นใจเรื่องอะไรนักหนา
ผมได้ยินมา
ได้ยินเหรอ ได้ยินอะไรมา
ผู้กำกับซนบอกว่าชอบนักเขียนอิมเหรอ
แน่นอน
เกิดเรื่องนิดหน่อย
เรื่องอะไร เกิดอะไรขึ้นคะ
อะไรเหรอ
เรื่องอะไร เกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้น
ไม่ได้ บอมซูบอกแค่ผมคนเดียว มันเป็นความลับ
เราเก็บความลับไว้ได้นะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ก็ได้
พวกเขา...
พวกเขา
ซนบอมซูกับนักเขียนอิม...
ซนบอมซู...
กับนักเขียนอิม...
กับนักเขียนอิมทำไม
พวกเขาเห็น
- พวกเขาเห็น - เห็นอะไร
คุณพูดอะไรเนี่ย พูดให้เคลียร์สิ
เราไม่ได้ทำอะไรกันเลย
- ไม่มีอะไรเหรอ - ใช่ ไม่ได้ทำอะไรเลย
- แล้วยังไง - แต่ผมเห็นนะ
คุณเห็นอะไร สคริปต์เหรอ
อะไรบางอย่างน่ะ
เขาตอบมาแบบนั้น
- แต่ในสายตาเขา... - ตาเขาทำไม
- สายตาเขา... - ฉันจะทำยังไงดีนะ
สายตาเขาเต็มไปด้วยความรัก ผมเกือบละลายแน่ะ
ให้ตาย
ขอบ้างสิ
เห็นใช่มั้ย
เขาเป็นคนดีนะ
- ผมชอบเขามากเลย - ผมจ่ายเอง
- ไม่ ผมจ่ายเอง - ผมจ่ายเอง
- โธ่เอ๊ย! - คุณไม่ได้อยากออกด้วยซ้ำ
เขาเป็นคนของผมแล้ว ผมจ่ายเอง
- เท่าไหร่ครับ - จ่ายเงินเรียบร้อยแล้วครับ
อะไรนะ
ขอไปห้องน้ำก่อน
ทำไมล่ะ
มินจุนนี่คอแข็งนะ
เราน่าจะกินเหล้าแรงกว่านี้
คิดว่าไง ถ้าวิสกี้แรงกว่านี้ กินไหวมั้ย
ผมเลี้ยงเองนะ ไปเถอะ
โอเค คุณเลี้ยงก็ได้
ผมเลี้ยงคุณตลอดเลยนะ ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
หัวหน้า สวัสดีครับ
ผมโทรมาเพราะ...
คือ...
ถ้าคุณจะอนุญาตให้ผม ดูสคริปต์ของนักเขียนจอง
ผมก็อยากจะลองดู
จริงเหรอ
ไม่มีเหตุผลที่ต้องปฏิเสธนี่
พรุ่งนี้ไปบอกเจ้าตัวเองเลย
ครับ ได้
เมื่อกี้อะไรน่ะ
หืม ไม่มีอะไรครับ
แต่...
คุณไม่อยากทำงานกับผมเหรอ
- อะไรนะ ละครเหรอ - ใช่
อยากถอยกลับมามั้ย ในเมื่อตอนนี้เป็นระดับหัวหน้าเจ๋งๆ แล้ว
จะบอกว่าคิดถึงกองถ่ายได้มั้ยนะ
มันรู้สึกเหมือนกันกับตอนที่ผมรับใช้ประเทศ
ไม่มีใครให้ปืนผมอีกแล้ว
ต่อให้จะยังสู้ไหว
- ไม่อยากทำกับผมเหรอ - ไว้ครั้งหน้านะ
เมื่อไหร่กัน
ครั้งหน้า
ถ้าชาติหน้าคุณกลับมาเกิดอีก
เหงาจริง
คุณเลี้ยงลูกหมาสองตัวแล้วนะ
อ้อจริง ลูกผม ผมต้องกลับไปให้อาหารมัน
กลับก่อนนะ
มารยาทแย่จริง
56,000 วอน
ไม่ใช่นี่ คุณไม่ได้คิดเงินค่าโค้กใช่มั้ย
อ้อใช่ โทษที 58,000 วอน
รอบหน้าคิดเงินให้ถูกด้วยล่ะ
กลับละนะ
- โชคดีนะ - ครับ
เหงาจัง
ฉันเอาไปทิ้งแล้ว
อะไรนะ
ถึงตาฉันเอาขยะไปทิ้งแล้ว
จะได้ออกกำลังกายน่ะ
ล้างแล้ว
ฉันล้างแล้ว
ฉันรู้ว่านี่ตาเธอ แต่ฉันก็แค่ฝึกไว้น่ะ
อาบน้ำให้เขาแล้วนะ
หืม
แต่เขาโตแล้วนะ
เป็นงานอดิเรกน่ะ
เกิดอะไรขึ้น มีอะไร
พูดมาตรงๆ เถอะ
ฉันปลดล็อกแพตเทิร์นใจฉันแล้ว
เธอเห็นได้ทุกอย่างเลย
ฉันล็อกมันแล้ว ไม่อยากเห็นหรอก
- ทำไมล่ะ - พรุ่งนี้ค่อยว่ากันนะ
ฉันเหนื่อยมาก
พรุ่งนี้นะ
ถ้าเธอรู้สึกผิดกับฉัน ทนต่อไปอีกวันนะ
สัญญาณอันตราย!
นักเขียนอิมมีเรื่องปิดบังฉัน
[ข้อความใหม่จากแจฮุน]
เลิกคิดเรื่องงานนอกเวลาได้แล้วครับ
ขอให้คุณมีความสุข เวลามองไก่จานนี้
ร้านนี้ดังมาก ไว้ครั้งหน้าไปด้วยกันนะ
ได้ค่ะ
วันศุกร์ดีมั้ย
ดีมากเลยค่ะ
[แจฮุน]
[ใส่รหัสแพตเทิร์นเพื่อปลดล็อก]
[ผู้จัดการฮันจู]
[รอบหน้าผมจะเอาน้ำส้มไปให้นะ]
จบประชุมได้
- ตั้งใจทำงานนะคะ - ตั้งใจทำงานนะครับ
แน่ใจเรื่องข้อมูลนี้ใช่มั้ย
โอเค ได้
[กำลังพูดสายกับ พัคชีวาน] [สายเข้าจาก จินจู]
เดี๋ยวโทรกลับนะ
- ว่าไงจินจู - ฮันจู!
ฉันมีคูปองร้านอาหารฟรี
มันหมดอายุวันนี้แล้วอึนจองก็มีถ่ายงาน
ไปกินด้วยกัน ไปเถอะนะ
ก็ได้ ต้องไปที่ไหน
อยู่แถวออฟฟิศเธอเลย เดี๋ยวถึงแล้วฉันโทรหานะ
โอเค ฉันจะรอ
- โอเค - ว่าแต่ จินจู...
เมื่อวานเธอพยายามจะบอกอะไรฉัน
รถมาแล้ว ไว้เจอกันนะ
ใช่แล้ว ยังไม่ได้ตัดสินใจอะไรเลย
ฉันกำลังถามความเห็น จากเพื่อนซี้ในสายงานเดียวกัน
เธอจะคิดว่ามันเป็นเรื่องกังวล ของนักเขียนหน้าใหม่
โอเค
บอกทีสิว่าอะไรทำให้หน้าเธอเป็นแบบนั้น
ผู้กำกับซนบอมซูค่ะ
ทำไม เขาไปเซ็นสัญญากับบริษัทอื่นเหรอ
โปรดิวเซอร์เพื่อนสนิทฉัน ทำงานอยู่ที่เอสดี เอนเตอร์เทนเมนต์
พวกเขาติดต่อผู้กำกับซนไปก่อน ขอโทษนะคะคุณคิม
เธอขอโทษทำไมกัน
ไปทานข้าวกับพวกเขาเถอะ ฉันยังไม่ได้เจอเลยนะ
เอาแบบง่ายๆ ทำความรู้จักกันธรรมดาๆ
ได้ค่ะ ฉันจะนัดให้
จินจูเพื่อนรัก
ไม่ต้องฉันบอกว่าเธอจะพูดอะไร
หืม
ฉันรู้รหัสปลดล็อกเธอเสมอ
ฉันเห็นทุกอย่างแล้ว
เธอไม่โกรธเหรอ
พูดตรงๆ ก็ควรโกรธนะ แต่ก็โกรธไม่ลง
มันเป็นเรื่องน่ากังวลที่ดี
ฉันจะพรากมันไปจากเธอได้ยังไง
เธอเป็นเพื่อนที่จริงใจ
แต่ฉันมีคำขอครั้งสุดท้าย
ฉันจะเลี้ยงมื้อค่ำเธอ ผู้กำกับซน แล้วก็ท่านประธาน
เพื่อทำความรู้จักกัน ทุกคนต้องการแค่นั้น
ไม่มีปัญหาเลย
งั้นกินกันก่อน อาหารเย็นแล้วไม่อร่อย
โอเค กินกัน
- กินให้อร่อยนะ - ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้
ฉันอยากดึงส่วนนี้ให้ตึงๆ
พอ หยุดได้แล้ว
ฉันอยากเอาตรงนี้...
ตายแล้ว นั่นอีโซมินใช่มั้ย
ใช่ ไม่แต่งหน้ายังสวยเลย
ขอโทษนะครับ บริษัทคิดว่า ถ้าไม่แต่งหน้าเธอจะไม่สวย
เข้าใจแล้ว
โอเค ดูนะฮะ
แต่นี่เป็นแอปกล้องธรรมดาๆ
ผมแนะนำแอปเจ๋งๆ ให้ดีกว่า
- คุณเป็นดาราเหรอ - เปล่าครับ
- ฉันเข้าเองไป คุณรอนี่นะ - ไม่เอาหรอก ฉันอยากถ่ายกับดารา
ถ้างั้นผมถ่ายคนเดียวก็ได้ หนึ่ง สอง สาม
แม้แต่มินจุนก็ยังไม่เคยเห็นฉันหน้าสด
เธอคิดยังไงกับคนที่ถ่ายรูปเธอ โดยไม่ได้รับอนุญาต
- ให้พูดจริงๆ น่ะเหรอ - ตามปกติน่ะ
ปกติเราไม่ได้พูดสิ่งที่คิดจริงๆ หรอก
เราพูดได้แค่เรื่องที่ถูกวางมาให้พูด
รู้สึกยังไงที่ต้องใช้ชีวิตโดยที่ต้องพูดโกหก
รู้สึกว่ามันเป็นงานมั้ย
มันไม่ทำให้ชั่วโมงทำงานเธอนานขึ้นเหรอ
ถ้าฉันเกลียดมัน ก็คงไม่เข้ามาทำงานสายนี้
ฉันเกลียดคำตอบแบบนั้น
คนเราไม่เห็นจะต้องพูดจาแรงๆ ใส่กันเลย
ฉันต้องปิดหน้าคุณก่อนนะคะ
ทำไมล่ะ เธอทำอะไร
ฉันพูดไม่ได้แล้ว
- พูดเรื่องตัวเองสิ - หืม
อะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับเธอ
คือฉัน...
ฉัน...
นี่ครับ
- นี่ครับ - โอเค
ส่วนแรกเป็นความเห็นผม หลังอ่านสคริปต์และการนำเสนอ
ส่วนท้ายเป็นเรื่องย่อในเวอร์ชันของผม
ได้แก้อะไรในแผนของฉันมั้ย
มันเหมือนละครเรื่องก่อนๆ อาจทำให้มีผลแง่ลบได้
ผมเช็กแล้วว่าต้องเปลี่ยนอะไรบ้าง
หลังจากสรุปทิศทาง ความเห็น และบทสรุปเรียบร้อย
รวมแล้วไม่ถึง 50 หน้าครับ
คุณเตรียมทุกอย่างภายในวันเดียวเลยเหรอ
ละครคือการทำงานแข่งกับเวลาครับ
แค่ครึ่งวันก็พอแล้ว
นอกจากเวลาแล้ว ความเห็นของเรา จะต้องสัมพันธ์กัน
แล้วจะเอาความเห็นพวกนี้ ไปใช้กับละครในอนาคตได้ยังไงบ้าง
ผมการันตีไม่ได้ว่า ละครเรื่องนี้จะดังเปรี้ยง
ฉันจองฮเยจองนะ
ครับ ผมรู้
ทุกคนกำลังตั้งตารอคอยดูงาน...
ที่มีจากความคิดสมัยใหม่ของผมและคุณ
เรื่องบางเรื่องสามารถอธิบายได้ ผ่านตัวเลข
หวังว่าไอเดียใหม่ๆ ของผม จะช่วยให้ละครมีเรตติงดีๆ
ผมอยากให้มันเนี้ยบทุกอย่าง เพื่อการคิดที่แม่นยำ...
ผมใช้ความจริงแทนความจริงใจ
งั้นก็เป็นความจริงที่ไม่ได้เป็นไอเดียใหม่ ไม่ทันสมัยแล้วว่างั้น
ไม่ครับ คุณกำลังคิดเรื่องเรตติง
ผมอยากเพิ่มความแปลกใหม่เข้าไปด้วย
ประเด็นคือมันไม่แปลกใหม่
นั่นก็เพราะผมชอบงานคุณ
เพราะผมชอบงานคุณ คุณจอง เพราะผมชอบคุณ
เพราะผมชอบคุณ จองฮเยจอง
เพราะผมชอบจองฮเยจอง
- คุณทานอาหารเกาหลีได้นะคะ - ครับ ผมชอบทาน
ที่เลือกอาหารเกาหลีเพราะได้ยินว่า สองคนนี้ทานอาหารฝรั่งไปตอนเที่ยงแล้ว
กินไปหน่อยนึงค่ะ
ถ้างั้นก็ดี
- ชอบดื่มมั้ยคะ - ชอบครับ ผมชอบดื่มพร้อมอาหาร
เหล้าที่นี่รสชาติดีนะคะ
- โทษนะคะ! - ค่า
สั่งอาหารหน่อยค่ะ
นักเขียนอิม ฉันชอบอ่านสคริปต์คุณมากเลย
อ่านแล้ววางไม่ลงเลยค่ะ
- ขอบคุณมากค่ะ - ผมรินให้นะ
ขอบคุณค่ะ
ฉันว่าไอเดียคุณไม่เหมือนใครดี
บางทีก็รู้สึกคุ้นๆ แต่ในเวลาเดียวกันมันก็แปลกใหม่
ทั้งใหม่ ทั้งคุ้นเคยไปพร้อมๆ กัน
มีข้อผิดพลาดเยอะอยู่ใช่มั้ยคะ
แต่มีจุดแข็งกลบอยู่ มันก็เลยไม่เป็นไร
คุณซื่อตรงและหนักแน่นมากค่ะ
แทนที่จะปกปิดความผิดพลาด
ฉันว่ามันเป็นการเน้นจุดแข็งของละครมากกว่า
บทสนทนาก็สนุกนะคะ
ฉันอยากตามเรื่องราวของตัวละคร
ใช่ น่าติดตามกว่าตัวเรื่องอีก
ฉันว่ามันจะต้องเป็นละครที่ไม่เหมือนเรื่องไหนเลย
ฉันถึงได้อยากให้คุณเซ็นสัญญากับเรา
ฉันคิดว่าบริษัทใหม่อย่างเรา
จะช่วยรักษาเอกลักษณ์งานคุณไว้ได้
และคอยแบ่งปันไอเดียใหม่ๆ ไปพร้อมกัน
นั่นเป็นสิ่งที่ฉันคิดค่ะ
แต่ต้องยอมรับว่า...
บริษัทเราก็อยากให้คุณคิดดีๆ
ไม่ ไม่จริงเลยครับ
บริษัทโปรดักชันก็มีข้อดีข้อเสีย ที่ชัดอยู่เหมือนกัน
และก็มีช่วงเวลาที่บริษัทใหม่อย่างเรา จะได้กระแสตอบรับที่ดี
ยกตัวอย่างเช่น เงื่อนไขในการจ้างคุณ ไม่ได้มีมากมายอะไร
แต่ยังไงเราก็ขาดประสบการณ์ ถ้าเทียบกับบริษัทใหญ่ๆ
ถึงจะอย่างนั้น ต่อให้มันจะไม่เป็นความจริง
เพราะเราไม่มีอะไรมาให้คุณดู
ที่เราพูดได้คือเราจะทำให้ดีที่สุด
โปรดเชื่อใจเรา
นอกเหนือจากนี้ ฉันไม่มีอะไรพูดแล้ว
- ผมเข้าใจความลำบากของคุณนะ - ตายจริง
ไม่มีอะไรเทียบกับคนทำละครได้หรอกค่ะ
อีกอย่างฉันก็มองความจริงที่ว่า...
นักเขียนอิมเป็นเพื่อนของลูกน้องฉัน
นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะใช้...
เส้นสายของคุณฮวัง
ก่อนที่คุณทั้งคู่จะตัดสินใจ
ลืมไปก่อนนะคะว่าเธอเป็นเพื่อนคุณ
บอกสายไปหน่อย
แต่ฉันรู้สึกผิดที่ทำให้คุณกังวล
ที่จริงเราก็อยากทำงานกับพวกเขาเหมือนกัน
ฉันไม่ได้ทำให้รู้สึกไม่ดีใช่มั้ยคะ
ไม่ ไม่เลยค่ะ
งั้นฉันรินให้เพิ่มนะคะ
คุณคิดว่าไง
คุณ...
ดื่มวิสกี้มั้ยคะ
บางทีน่ะ
บางทีก็อยากรู้สึกดื่มอะไรขมๆ
ถ้าผ่านรสของมันไปได้
มันจะทำให้ฉันรู้สึกแข็งแกร่งขึ้น
มันทำให้ฉันดูอ่อนแอมั้ย
ไม่นะคะ
ตอนเห็นคุณครั้งแรก
ฉันกลัวคุณนิดหน่อย แต่คุณดูแกร่งมากเลย
หลังคลอดลูก คนมักจะบอกว่า มันเหมือนเวทมนตร์
"เธอต้องเข้มแข็งกว่านี้ เธอต้องเข้มแข็ง"
ฉันมองคุณทีไร
ก็ได้แต่คิดว่าฉันต้องเป็นเหมือนคุณ
แล้วก็เอาแต่ทำงาน
ความหนักแน่นของคุณ ทำฉันกลัวบ้างในบางครั้ง
นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะใช้...
ผลประโยชน์จากเส้นสายของคุณฮวัง
ความหนักแน่นของเธอ คงทำให้ฉันแกร่งขึ้น
ฉันเรียนรู้มาจากเธอ
ฉันนี่มันโชคดีจริงๆ เลย
คุณไม่เคยตัวสั่น
ฉันอยากเรียนรู้จากคุณ โดยที่ไม่ต้องตัวสั่น
ยากที่จะเจอคนแบบนี้นะคะ
ตอนแรกที่ฉันมาทำงานที่นี่
คุณแก่กว่าฉันสามปี...
จากอายุฉันในตอนนี้
ฉันเหลือเวลาอีกสามปี
เมื่อสามปีผ่านไป ฉันจะ...
เข้มแข็งเท่าคุณมั้ย
หรือจะหนักแน่นเท่าคุณมั้ย
แม้แต่ความคาดหวังนั้น...
ก็ทำให้ใจฉันเต้นรัวเพราะความสุข
คุณโอเครึเปล่า
ฉันไม่ใช่คนหนักแน่น
ไม่ได้แกร่งเลย
นี่!
นี่...
นักเขียนอิมชอบอะไร อะไรเนี่ย
ผู้กำกับซนชอบอะไร
ฉันควรไปซื้อเนื้อเกาหลีมั้ย
เซ็ตเนื้อเกาหลี
อะไรคะ เป็นอะไร
มันแพงเกินไป
ไอ้บ้านั่น
เนื้อเกาหลี ไอ้บ้านั่น
ไปซื้อเนื้อจากอเมริกา เอาแบบนี้นะคะ
จะไปไหนคะ
ห้องน้ำ
แต่ก็...
ฉันได้ดื่มเยอะกว่าที่ร้องไห้อีก
ว้าว มีความสุขจัง!
ห้องน้ำไกลเกินไปแล้ว
บอกให้มันมาหากันหน่อย
เร็วสิ ห้องน้ำ
- เธอดูนิสัยดีนะคะ - เห็นด้วย
เธอพูดกับพนักงานในร้านดีมาก
รินเครื่องดื่มให้ลูกน้องก่อนด้วย
เธอเข้าใจละครได้ดี
รู้จักมองตัวเองอย่างเป็นกลาง
รู้แล้วว่าทำไมฮันจูถึงได้ทำงานที่นั่นนานขนาดนี้
ดีนะ
คุณควรตัดสินใจ
จะแบบไหนผมก็โอเค
ผมพอจะมีลางว่าคุณจะเลือกแบบไหน
เธอบอกว่าจะพาฉันไปกินร้านอาหารแพงๆ ด้วย
ฉันเสียโอกาสใช้บัตรแล้ว
บัตรเหรอ
บัตรเครดิตแม่น่ะ
ไม่เป็นไรนะ จากนี้ไปคุณจะมีโอกาส ได้ใช้บบ.
- บบ. เหรอ - บัตรเครดิตบริษัท
การเขียนบทละครจะเป็นแบบนี้ไม่ได้
โอเคครับ
ตัวละครหลักที่มีพื้นหลัง ที่ต่างกันเจอกันโดยบังเอิญ
เพราะพระเอก นางเอก ต่างก็มีเป้าหมายที่ต้องบรรลุ
จากนั้นก็มาคบกันเพราะมี เรื่องความเป็นความตายเข้ามาเกี่ยว
พวกเขาควรผ่านเรื่องร้ายๆ ไปด้วยกัน
คือ...
ถ้าชายหญิงเจอกัน พวกเขาก็ควรตกหลุมรักกัน
ทุกวันนี้คนดูเองก็ไม่มีเวลาไปเดต
พวกเขาต้องพึ่งละคร เพื่อให้ตัวเองพึงพอใจกับชีวิตรัก
แค่นี้ชีวิตก็ยากพอแล้ว
คุณคิดว่าพวกเขาอยากเห็น ตัวเอกเจอเรื่องร้ายๆ เหรอ
ไม่มีทาง พวกเขาไปดูรายการ ที่ไม่มีประโยชน์จะดีกว่า
ความซับซ้อนขายไม่ได้แล้วสมัยนี้
ช่วงสงครามเกาหลี คนก็มีความรักนะครับ
ความรักที่สิ้นหวัง เศร้าโศก
รักที่ทำให้ใจสลาย รักเร่าร้อน
วาไรตี้โชว์ยังทำให้คนรู้สึกได้ระบายอารมณ์เลย
ผมไม่เห็นในนี้เลย
สรุปว่า...
มันก็ดีครับที่มองตามความจริง
แต่พระเอกน่าสงสารเกินไป
เปลี่ยนเรื่องหน่อยดีกว่า
ทำไมจู่ๆ พูดเรื่องพล็อต ตอนแรกเราคุยกันเรื่องพระเอก...
ช่วยทำให้มันสนุกกว่านี้ แล้วผมจะเลือกต่อ
นั่นเป็นสาเหตุ...
เพราะผมชอบงานคุณจองนะ
เพราะผมชอบงานคุณจองฮเยจอง
นี่...
ถึงแล้ว
อยากทำอะไรก็ทำ
- หืม - ไม่สิ อย่าทำตามใจตัวเอง
- เธอจะพูดอะไร - ลาออกไปซะ
- หมายความว่าไง - เลิกเป็นผู้จัดการฉัน
ได้ยินว่ามีบริษัทดีๆ มาดึงตัวนายไป
ฉันจัดการเรื่องนั้นเอง
หมายความว่าไง ฉันบอกให้ลาออกไปไง
เธอกำลังละเมิดกฎหมายแรงงาน ใช้อำนาจความเป็นเจ้านาย
ฉันรู้สึกว่านายเป็นฝ่ายทำงั้นมากกว่า
โง่รึไง ทำไมถึงได้ทิ้งโอกาสดีๆ ไป
ฉันไม่อยากไป
ไปสิ
ไม่อยากไป
ฉันเสียเงินเป็ฯค่าปฏิเสธไปเยอะเลย ไปไม่ได้หรอก
งั้นฉันจะจ่ายให้
[ยอดสุทธิ: 27,000 วอน)
มันจะต้องแพงมากแน่ๆ
- ผมจ่ายเอง โอเคนะ - เอาสิ เอาเลย
เกินล้านแน่นอน
เท่าไหร่ครับ
จ่ายเรียบร้อยแล้วครับ
[ยอดสุทธิ: 156,000 วอน]
ตาโง่เอ๊ย
ไหนบอกจะจ่ายไง
ค่าเหล้าไม่จ่าย
ถ้าจะดื่มคนเดียว ดื่มนี่แทนโซจูสิ
ห้ะ
นี่อะไร
- อะไรเนี่ย - นายดูน่าสงสาร
เห็นฉันดื่มอยู่คนเดียวได้ไง
ไอ้นี่นี่
ฉันจะทิ้งไว้บนรถนะ
ถ้าอยากดื่มอยู่บ้านคนเดียว ก็ดื่มนี่แทนไวน์ซะ
อะไร จะล้อเลียนกันเหรอ
เธอดื่มไวน์หมดทั้งขวด
เพราะคิดว่าเสียดายถ้าต้องทิ้ง
ดื่มมันสักสองช็อต แล้วค่อยโยนที่เหลือทิ้งก็ได้
ได้ยินว่านายแข็งแรงที่สุดในโรงเรียน
ใช่
ทำไม เธออยากสู้เหรอ
- งั้นช่วยมาปกป้องฉันที - ห้ะ
ฉันอยากให้นายมาปกป้องฉัน นับตั้งแต่ตอนนี้ไป
ทำไมต้องทำงั้นด้วย
เพราะฉันสวยที่สุดในโรงเรียน
นี่อะไร
จะบ้าเหรอ
ฉันนึกว่านายแกร่งที่สุดซะอีก มันควรจะเป็นงั้นไม่ใช่เหรอ
- ปกติต้องเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ - ใช่
เข้าใจแล้ว
จริงเหรอ
จริง
งั้นเราเดตกันใช่มั้ย
นายนี่ฝันไกล ไม่เหมือนพวกชอบรังแกทั่วไป
ก็จริง คิดไกลไป
บอกความฝันนายมาสิ
ฉันไม่มีความฝัน
จริงเหรอ งั้นมาเป็นผู้จัดการฉันสิ
- ผู้จัดการเหรอ - ใช่ ฉันกำลังจะเป็นดารา
แปลว่านายต้องปกป้องฉันตลอดไป
อย่างนั้นเหรอ
ใช่
บาย
เป็นบ้าเหรอ ทำอะไร
ฉันมีความฝันแล้ว
ฝันบ้าอะไรเนี่ย
ฝันอะไร
เป็นผู้จัดการ
ให้ตาย
ลาก่อนทุกคน
หยุดนะ
มินจุน นายไปไม่ได้
นี่องค์กรการกุศล...
ที่นึกอยากไปก็ไปเมื่อไหร่ก็ได้งั้นเหรอ
นายเจ็บตัวแน่
อยากได้บทเรียนมั้ยล่ะ
ฉันอีมินจุน
คิดว่าล้มฉันได้เหรอ
แพ้รึเปล่า
ชนะ
นี่หน้าคนชนะเหรอ
ฉันมองทางนี้เพราะชนะมา
เอาเป็นว่า มีเพชรเม็ดงามซ่อนอยู่ในใจคุณ
มันชัดเจนมาก
แต่ทำไมคุณไม่ปล่อยให้มันเฉิดฉาย
เวลาได้อะไรมา มันแปลว่า เราต้องเสียอะไรบางอย่างไปเหมือนกัน
ไม่แปลกไปหน่อยเหรอ
คุณกลัวเสียมันไปได้ไงกัน
มันต่างกับอสังหาอยู่นะ
หัวใจเราไม่มีระบบรักษาความปลอดภัย
เหมือนกับคนอื่นและตัวฉัน
คุณพยายามตั้งใจทำงานก็ได้นี่ นั่นก็หนึ่งอย่าง
คุณชอบว่ามันง่ายกว่าการลงมือทำ
ถูกต้อง
แต่เมื่อคุณทั้งคู่รู้ตัว
แต่เก็บความรู้สึกไว้ เพราะคุณคิดเรื่องมันมากไป
แบบนั้นก็โง่ไปหน่อยนะ
แน่สิ...
คุณพูดถูกแล้ว
แต่มันก็เกิดขึ้นได้เหมือนกัน
แล้วมันผิดตรงไหน
มันเกี่ยวกับความปรารถนา
ถูก ไม่มีอะไรต้องปิดบัง ถ้าเราไม่ได้ต้องการอะไร
ใช่ เราต้องเคารพความต้องการของคน
ถ้ามันไม่ได้ได้มาด้วยความซื่อสัตย์
ถูก ถ้าทุกอย่างเปิดเผยเกินไป
- ก็คงจะไม่เหลือความเป็นมนุษย์ - ใช่
เหมือนเวลาผู้หญิงถามแฟนตัวเอง
"เดี๋ยว เดี๋ยว"
"ฉันว่าคุณมองผู้หญิงที่เพิ่งเดิน ผ่านเราไป ทำไมกัน"
แล้วผู้ชายก็จะบอกผู้หญิงว่า
"หุ่นเธอน่ามองมากเลย"
"มองแล้วกระชุ่มกระชวย"
หรือเหมือนเวลาผู้ชายบอกผู้หญิง
"เดี๋ยวนี้แชตบ่อยจัง ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่มั้ย"
แล้วผู้หญิงก็จะบอกว่า "ฉันมีพี่ผู้ชายที่สนิทคนนึง"
"เขาหล่อมาก รอบรู้แล้วก็เป็นสุภาพบุรุษ"
"ก็เลยตอบช้าไม่ได้ ถ้ายังพูดเรื่องนี้อยู่ ฉันจะหนีไปหาเขานะ"
- ใช่ แบบนั้นไม่ได้ - จริงด้วย
ไม่ได้
แต่ก็เศร้าอยู่นะ
อะไรเหรอ
ถ้าถูกจับได้ก่อนจะคบใคร
แบบนั้นคงเรียกว่าความรัก
แต่ถ้าโดนจับได้หลังเริ่มเดตไปแล้ว
คงจะเป็นเพราะความเกลียดนะว่ามั้ย
ชอบสีนี้จังเลย
ยังไงเดี๋ยวคุณก็รู้ แต่ดราฟต์เบียร์ที่นี่อร่อยมาก
ชน
ฉันเพิ่งไปกินร้านอาหารฝรั่ง กับเกาหลีแพงๆ มา
แต่ไก่ทอดอร่อยที่สุดเลยนะ
กินกับคุณอร่อยกว่าเยอะเลย ทำไมกันนะ
ฉันทำให้คุณหิวเหรอ
อาจจะเป็นงั้น
แจฮุน คุณต้องเพิ่มน้ำหนักหน่อยนะ
ต้องไปกินกับฉันบ่อยๆ เลย
ผมชอบนะ
ชอบเหรอ
สวัสดีค่ะ
คุณคงจะเป็นฮายุน ฉันได้ยินเรื่องคุณเยอะเลย
เหรอคะ
เคยเจอกันสองสามครั้งแล้วนี่คะ
นี่ฮายุนครับ
รู้แล้ว นี่หัวหน้าฮวัง
ถึงจะไม่ค่อยได้ยินเรื่องคุณสักเท่าไหร่
เอาเบียร์สักแก้วมั้ยคะ
ไม่ ไม่เป็นไรครับ
ขอโทษค่ะ ขอดราฟต์เบียร์แก้วนึง
เธอรู้ได้ยังไง
- หืม เห็นตอนเดินผ่านพอดี - ไปดื่มมาเหรอ
มันสำคัญด้วยเหรอ ฉันไม่ได้เมาขนาดนั้นสักหน่อย
เธอมาก็ดีแล้วนะคะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
คุณสองคน...
เวลาเห็นคุณนั่งด้วยกัน ดูดีมากเลยค่ะ
ดูเหมาะสมกันมาก
เหรอคะ
ดีใจที่ได้ยินนะ
คุณอายุเท่าไหร่
นี่ ฮายุน
ทำไมล่ะ ถามอายุไม่ได้เหรอ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉัน 30 แล้ว
หน้าเด็กจังเลยนะคะ
จริงเหรอ
แต่ฉันสวยไม่เท่าคุณหรอกค่ะ
สนุกดีนะ
เจอกันได้ยังไงเหรอคะ
อยากรู้เหรอ
ไม่มีอะไรหรอกค่ะ
เหรอคะ
อ้อ ชนกันค่ะ
คุณขึ้นแท็กซี่ก่อนเถอะ
ฉันเมานะ
ไม่เป็นไร คุณสองคนไปก่อนเถอะ
ฉันเรียกรถแล้ว
ลานะคะ
งั้นผมไปก่อนนะ
แอบดูมือถือฉันเหรอ
เห็นแลกรูปกันด้วยนี่
สนิทกันจนนัดกันไปกินข้าววันศุกร์แล้วเหรอ
คิดว่าทำอะไรอยู่
- ดื่มน้ำ - นายกระแทกแก้ว
- ฉันไม่อยากพูดเรื่องนี้ - งั้นก็อย่าบังคับให้ฉันต้องทำ
เปลี่ยนไปขนาดนี้ได้ไงกันนะ
ใครเป็นแฟนนายกันแน่
สายตาที่นายมองผู้หญิงคนนั้นหวานจะตายไป
เมื่อก่อนนายเคยมองฉันแบบนั้น
ตอนนั้น เธอไม่...
ไม่ใช่คนที่มีนิสัยแอบดูมือถือคนอื่น
มันเป็นปัญหาเหรอ
นายแลกรูปกับผู้หญิงคนอื่น
- นัดไปนู่นนี่กัน... - พอเถอะ
นั่งลง
มาดื่มเบียร์กัน
- ดื่มไปแล้วนี่ - ไม่ได้ดื่มกับฉันนี่
โกรธเหรอที่ไปขัดจังหวะ
เปล่า
มันไม่ใช่เรื่องงาน
ใช่
แลกรูปกัน นัดเที่ยวกันคืนวันศุกร์ ไปดื่มด้วยกันอีก
ทำไมโกรธไม่หยุดเลยล่ะ
- ฉันไม่ได้โกรธ - โกรธ
ก็ได้
ฉันขอโทษ
ขอโทษเรื่องอะไร
บอกไปแล้วนี่
ฉันพูดไปแล้ว นายควรจะพูดซ้ำอีกสิ
- ฉันบอกว่าฉันขอโทษ - เรื่องอะไร
ฉันไม่อยากทะเลาะด้วย
ความสัมพันธ์เราดีขึ้นแล้ว ทำไมนายถึงเป็นแบบนี้
ดีขึ้นเหรอ
ไม่ใช่เหรอ
- ไม่รู้นะเนี่ย - แล้วนายมีสิทธิ์ทำแบบนั้นเหรอ
ฉันทำอะไร
- ฉันทำอะไร ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้ - นายขอโทษฉันไง
แต่นายถามว่านายทำอะไร
พูดแบบนั้นได้ไง
โอเค ก็ได้ หยุดเถอะ
ฉันไม่อยากทะเลาะ
ชอบผู้หญิงคนนั้นรึเปล่า
ห้ะ
ทำไม จะตะคอกอีกเหรอ
เธอสำคัญกว่าฉันรึเปล่า
เขาเป็นเพื่อนร่วมงาน
เขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลย ทำไมเธอต้อง...
อย่าด่าออกมานะ
ทำไมจะไม่ผิดล่ะ
คิดว่าไม่เป็นไรใช่มั้ย ที่ไปดื่มกับผู้ชายที่มีแฟนแล้ว
แต่ฉันผิดที่ตามแฟนไปเพราะเป็นห่วง
ขอร้องล่ะ
หยุดเถอะ ฉันไม่อยากทะเลาะด้วย
ทำแบบนี้เพราะอยากเลิกกันใช่มั้ย
ถ้าใช่ เธอจะยอมมั้ย
- อะไร - ยังไงเธอก็ทำตามใจตัวเองอยู่ดี
บอกมา อยากเลิกใช่มั้ย
ฮายุน...
เธอคิดว่า...
- เธอคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติจริงๆ เหรอ - นี่ความผิดฉันเหรอ
ความผิดฉันต่างหาก
ฉันผิดเอง ผิดมันซะทุกอย่าง
ฉันผิดทุกเรื่องเลย
มันเป็นความผิดฉันเอง
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าเธอไปทำอะไรมา
เธอจะหยุดก็ต่อเมื่อทุกอย่างเป็นเพราะฉัน
ฉันเข้าใจแล้ว ฉะนั้นหยุดเถอะ
ทุกอย่างเป็นความผิดฉันเอง
ทุกอย่างเป็นความผิดฉัน หยุดได้แล้ว
บางทีการไม่รู้จักตัวเอง
อาจเป็นเรื่องที่ทำร้ายเราได้มากกว่า
ถูก
นั่นรวมถึงเวลาเรารู้อารมณ์ตัวเอง แต่ทำอะไรมันไม่ได้
ถ้าปิดบังมัน
ก็แปลว่าฉันไม่รู้ว่าปิดเรื่องอะไรอยู่
ก็จริง
รวมถึงสถานการณ์ธรรมดาๆ...
บางทีฉันก็หงุดหงิดโดยที่ไม่รู้ตัว
มันไม่ง่ายเลย
มันอาจเป็นแบบนั้นไปจนวันที่เราตายก็ได้
ยังไงการเผชิญหน้ากับด้านที่เราพยายามปิดไว้
ก็เป็นเรื่องใจสลายอยู่ดี
ฉัน...
ฉันชอบเพราะความมีชีวิตชีวาของมันมั้ง
สารคดีน่ะ
สิ่งต่างๆ ที่เคลื่อนไหว
สิ่งที่มีชีวิต
บางทีฉันอาจจะคิดว่ามันเท่ดี...
ที่ได้บันทึกทุกอย่างผ่านกล้องไว้แบบนั้น
ทำไมฉันจำไม่ได้ว่าในอดีต ฉันเป็นคนยังไง
หมายถึงตอนไหนเหรอ
อย่าเพิ่งพูดนะคะ
หืม
อดีต
เมื่อไหร่นะ
อดีตเหรอ
ฉันเป็นคนยังไงตอนเจอคุณแรกๆ
อะไรนะ
ฉันเหรอ
จริงอะ
ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ฉันไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ฉันเป็นยังไง
ฉันคิดอะไร
เวลาตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง
ทำไมฉันจำไม่ได้นะ
แบบนั้นน่ากลัวจัง
ฉันเป็นคนยังไงตอนเจอคุณแรกๆ
ฉันเหรอ
จริงอะ
ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ฉันไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ฉันเป็นยังไง
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
ผู้กำกับคิมฮวานดง ฉันรู้สึกว่านายมีเสน่ห์และพลังมากมาย
เหมือนได้ผู้กำกับยางมากำกับภาพให้
ผู้กำกับภาพเป็นคุณยาง ผู้กำกับศิลป์เป็นคุณชอนเนี่ยนะ
ได้คิมแทซองมาดูเรื่องเพลงด้วยนะ
ไม่เคยรู้เลยว่าคุณจะห่วง รุ่นน้องขนาดนั้น
อะไร
คุณไล่ผมไป มาชอบกันทำไม
ผู้กำกับเราคือคุณซน
ทำไมผู้กำกับต้องลังเล ที่จะติดต่อกับนักเขียนด้วย
ใจคุณเต้นรัวบ้างมั้ย
ฉันแค่อยากไล่ตามมัน แค่นั้น
ชอบจังเลย
ผมพยายามพยายามอย่างหนัก เพื่อที่จะจดจำเราเอาไว้
ผมรู้ว่ามันจะทำให้คุณมีความสุข
เฮ้ คุณที่อยู่ข้างหน้า ผมรักคุณนะ
คุณมาที่นี่กับแฟนบ่อยเลย
ช่วยจดจำผมและความทรงจำดีๆ ที่เรามีร่วมกันด้วย
ถ้าไม่ใช่คุณ แล้วคนนั้นจะเป็นใคร
ฉันรู้ว่าคุณไม่อยู่แล้ว
ฉันเจอเรื่องหนักๆ มา ช่วยกอดฉันที
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย